Operatie en update

Het is er dan toch van gekomen, maandag 16 maart ben ik geopereerd aan mijn schouder, nog steeds als gevolg van de val van een kameel in oktober.
Het is een hele weg geweest om erachter te komen wat er aan de hand was.
Mijn huisarts vond een foto niet nodig en ik ben daar aanvankelijk in meegegaan, vertrouwend op zijn diagnose. Het werd van kwaad tot erger, omdat de fysiotherapeut een behandeling gaf op grond van deze diagnose. En de huisarts boos werd toen ik half december om een foto vroeg.
Uiteindelijk bleek er een forse scheur in de pees te zitten.

Wat is duidelijkheid toch fijn.
En wat een les om trouw te zijn en te blijven aan wat je eigen lichaam aangeeft, ook al zeggen anderen iets anders.

De afgelopen 6 weken heb ik mijn arm in een sling gehad om de schouder te immobiliseren, zodat er geen risico op losgaan van de pees van het bot zou zijn.
Vanaf nu mag ik iedere dag de sling af, te beginnen met een uur en dat langzaam opbouwen.
Ik heb oefeningen gekregen om mee te starten, alles onder de pijngrens.
Het hele proces gaat een jaar duren waarbij ik een half jaar lang met mijn rechterarm niet meer dan een halve kilo mag tillen.
Het is een grote oefening in geduld, vertrouwen en overgave aan wat is.

Heel bijzonder voor mij dat deze periode precies samenviel met alle maatregelen rond het corona virus. De afzeggingen werden voor mij besloten, ik kon me terugtrekken in mezelf en mijn schouder rustig de tijd geven te helen.
Dat heb ik dan ook benut, ik heb veel gelezen, wat ‘gelegpuzzeld’ en korte wandelingetjes gemaakt.

Lees verder

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Laks

Ik werd vanochtend wakker met het woord ‘laks’ in mijn hoofd, maar kon niet meer terughalen waarover ik had gedroomd.

Toen ik in het Jacobshospice werkte als vrijwilligster, besloot ik te kijken naar mijn wensen en verlangens aan de hand van de vraag: Lees verder

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Mijn ervaring met God

‘Schrijf maar over mij”, hoorde ik in mezelf vanochtend vroeg in bed, toen ik nadacht over een blog. Lees verder

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Dragen en gedragen worden

Deze dagen leef ik met deze begrippen: dragen en gedragen worden.
Letterlijk, lichamelijk dragen we veel in ons leven.
We doen boodschappen, we verhuizen, we zijn altijd wel bezig met het dragen van iets.
Baby’s dragen we in onze buik en later op de arm.
Toen we mijn vader en een jaar later mijn moeder begroeven, Lees verder

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Zijn met (lichamelijke) pijn

Sinds half oktober, toen ik in Jordanië van een kameel ben gevallen, leef ik met pijn in mijn bovenarm, die uit mijn schouder komt.
In mijn leven heb ik pijnen gehad die ik schaar onder de ‘gewone’ pijnen: oor-, hoofd- en kiespijn, menstruatiepijn, rugpijn, stijve nek.
Al deze pijnen duurden nooit langer dan een week. Lees verder

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Over kamelen, loslaten en overgave

In februari 2009 maakte ik een vijfdaagse reis op kamelen door de Sinaï.  Dat was een overweldigende ervaring. Vooral omdat ik voor het eerst los van mijn gezin, met opgroeiende kinderen, op vakantie ging. Zij gingen op wintersport, ik ging naar de woestijn.
Het was met een groep begeleid door bedoeïenen.

Lees verder

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Afscheid van een fase

Vandaag vertrekt onze jongste zoon naar Nieuw-Zeeland, met een open ticket.
Een jaar heeft hij erover gedaan voor hij dit besluit nam en hieraan toe was.
En nu is het zover.

Lees verder

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Helpen bij het labyrint in Chartres

Een vrijdagochtend in september 2017:
Ik loop het labyrint en het valt me op dat er twee mensen (op leeftijd) aan de kant zitten met een kaartje om hun hals die regelmatig mensen aanspreken die zomaar het labyrint doorkruisen. Lees verder

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Wat geloof jij?

Voor het eerst in mijn leven heb ik een grote teunisbloem zien uitkomen!
Wat een indrukwekkend gebeuren.
Ik hoop dat ik er nooit  Lees verder

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Zomergedicht

Zo vanzelfsprekend, en zo overweldigend is het volop zomer.
Uitbundig, somtijds uitputtend en uitgelaten heeft ze zich aangediend.
Je zou bijna vergeten Lees verder

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen