Zomergedicht

Zo vanzelfsprekend, en zo overweldigend is het volop zomer.
Uitbundig, somtijds uitputtend en uitgelaten heeft ze zich aangediend.
Je zou bijna vergeten dat het ooit anders was.
Wat wonen we toch in een prachtig land waar we seizoenen hebben.
Een ode aan de boom van Toon, die ons herinnert aan de cyclus in het jaar.

De boom
dag lieve boom, ik heb je nog gekend
toen je geen blad meer had en eenzaam en verlaten
op deze plek te sterven stond
ik weet nog hoe ik je hier vond
en dat we samen praatten

nu heb je je weer opgericht
in regen en zonnelicht
vol weelderige kleuren
nu sta je feestelijk en blij
te stralen in de groene wei
om mij weer op te beuren

Toon Hermans

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *